هفته پيش براي شركت در نخستين سمينار سينما در افغانستان رفته بودم و گزارشي از ان را در اين صفحه مي گذارم. و يك شعر تازه.
1- شعر
اين" دي اِ ن اي" چقدر هولناك است !
از صداي كسي برگشته
احتياط كنيد
وقتي بخواهد، خوب مي شود
وقتي نخواهد
خوب خوب
در همه كروموزومهايتان ديوانه مي شويد
از حرفهاي كسي برگشته
كسي ترجمه اين خيابان را نوشته كف دستش
كه كپي شود
ناقص مي شود
نقصش
دستتان را به خيابان مي ريزد
پايتان را
همه بس و كافي هايتان را
احتياط كنيد
بعضي از نسخه هايش تقلبي است
بو بكشيد
حق با كسي نبوده است؟
بهار 1390
2- نخستين سمينار سينما در افغانستان
اولين سمينار سينما در افغانستان تحت عنوان" ديروز،امروز و فردا" در تاريخ 23 و 24 جوزا در تئاتر ملي كابل برگزار گرديد.در اين سمينار كه از سوي وزارت اطلاعات و فرهنگ و با كمك مالي " بنياد جامعه مدني" برگزار شد،عده زيادي از سينماگران مركز و ولايات اشتراك داشتند. در روز اول، در سخنراني آقاي رهين(وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان)نكات بسيار خوبي در حمايت از اين سمينار شنيده شد و از مهمترين بخشهاي صحبت سخنراني ايشان، پيشنهاد تاسيس انجمن كارشناسان سينما بود. سپس كليپي از نخستين فيلمهاي افغاني به نمايش در آمد كه به نوعي توجه اشتراك كنندگان را به سينماي ديروز افغانستان جلب مي كرد. ادامه برنامه سمينار در طول اين دو روز مقاله خواني و بحث آزاد بود.نويسندگان مقالات به مسايلي مانند ضرورت اموزش در سينماي افغانستان،نقش و وظيفه دولت در قبال سينما،جايگاه پرودكشنهاي خصوصي در فيلمسازي،وضعيت نقد فيلم،وضعيت كلي رسانه هاي تصويري،دموكراسي و آزادي بيان در رسانه ها و ديگر مواردي پرداخته بودند كه حرف و سوال هميشه سينماگران بوده و راه به جايي نبرده است؛ و اين تكرار مكررات اين نگراني را ايجاد مي نمايد كه اين مسايل كم كم تبديل به شعاراتي شده است كه هيچوقت عملي نمي گردد؛ اما از سوي ديگر تصويب يك قطعنامه خوب كه با نظريات كليه اشتراك كنندگان ترتيب گرديده بود،كمي اميدواري را در بين سينماگران ايجاد نمود تا در انتظار عملي شدن قطعنامه نخستين سمينار سينما در افغانستان لحظه شماري نمايند. در اين قطعنامه به موارد بسيار خوبي اشاره شده كه اميدواريم كميته پيگيري قطعنامه كوششي پيگير داشته باشند تا اگر در سال آينده دومين سمينار سينما برگزار گرديد،اشتراك كنندگان با گزارش عملكرد اين كميته در رابطه با عملي شدن حداقل چند مو رد از موارد اين قطعنامه روبرو گردند.از جمله مهمترين مواردي كه در اين قطعنامه مورد بحث اشتراك كنندگان قرار گرفت و از جهاتي نگراني هايي را نيز ايجاد نمود،تشكيل يك هيات رهبري براي سينماگران بود كه وظايف مهمي براي ان درنظر گرفته شده است(مانند تشكيل صندوق حمايت از سينماگران و نظارت بر اهداء كمك به سينماگران،كنترل فيلمهاي در حال ساخت ، تائيد فيلمنامه ها و ... ). اما اين بند از قطعنامه با نگراني هايي در باب شفاف نبودن شرايط اعضاي هيات رهبري و چگونگي انتخاب انان،مشخص نبودن معيار انتخاب سينماگران براي برخوردار شدن از كمك صندوق،حضور يك مرجع ديگر( كه هنوز شايستگي علمي ان مشخص نيست) براي اعمال سليقه درمورد فيلمنامه ها و ... ، مورد تصويب شركت كنندگان قرار گرفت كه اميدواريم اين قطعنامه پس از ويرايش نهايي دراختيار رسانه ها نيز قرار گيرد. مسئله ديگري كه در اين قطعنامه باعث نگراني است حضور پررنگ دو مرجع" رياست افغان فيلم و اتحاديه سينماگران" در عملي نمودن چندين بخش از بندهاي قطعنامه است كه حاضرين با نقد كم كاري هاي اين دو مرجع در سالهاي گذشته،نسبت به پررنگ شدن اين نقش اعتراضاتي داشتند و در مورد ان بحث نمودند. بهرحال از آنجا كه اين نخستين سمينار سينما در افغانستان بود باعث خوشحالي است كه فرصتي براي طرح گفتگوها و دغدغه هاي سينماگران به وجود امد اما يادمان باشد كه با حرف نمي توان بيماري سينماي كشور را درمان كرد.بهبودي اين بيماري مزمن كار و كوششي صد چندان مي خواهد.به اميد انروز.
