شعر
یک شعر:
اينجا سمت مثبت هيچ بادي نيست
هيچ پرنده اي /
هيچ مرگي
و هيچ يك از اتفاقات خوشرنگ تو
در مريم هاي محكوم اين حوالي
گل نمي كند
تو؟
كي آمدي از كجا؟
خانه ام را نديده اي؟
همو كه گم شده ديشب
با سقف مدور و اتاقهاي چهار دري كه از آن
آواز هميشه شهرزاد مي آمد
همينجا بود / نه، آنجا
شايد در پشت آن مين هاي بلاتكليف
و خاكروبه هايي /
كه بوي ارغوانهاي فصل تو مي دهد
من اينجايم
و فكر مي كنم / دنيا / يك واحد و نيم از ما جلوتر است
يك ساعت و نيم؟ /
يك سال و نيم؟ /
يك قرن و نيمي از عمرم شايد ...
نمي دانم
اينجا كه آفتاب به فقراتم نمي خورد
به مغزم / به شانه نيلوفر هايم
به هوايي كه بايد چند پرنده ديگر طول بكشد
